Ümit Yaşar Oğuzcan.
Güncelliğini hiç yitirmemiş bir şiir, hala geçerli hala düşünmeyi gerektiriyor.
Ümit Yaşar Oğuzcan.
BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ
Günlerden bir gün,
Hamama gideceği tuttu,
Başbakan hazretlerinin..
Bir yanında birinci veziri,
Bir yanında ikinci veziri,
Bir yanında üçüncü veziri..
Sonra efendime söyleyeyim;
Peşkircibaşı,
Nalıncıbaşı,
Sabuncubaşı..
Velhasıl tam dört yüz kişilik kafile,
Peştemal takıp girdiler hamama,
Geçtiler kurnaların başına,
Üçer beşer..
Başbakan deseniz,
Kuruldu göbek taşına,
Yan gelip yattı..
Memleketin en ünlü tellakları,
Sardılar dört yanını..
Kimi elini kaptı, kimi bacağını,
Bir keseleme, sürtme faslı başladı,
Tam on iki saat..
On iki ünlü tellak,
İncitmeden keselediler,
Hazretin mübarek vücudunu..
Öylesine kir çıktı ki sormayın,
Her biri nah parmağım gibi..
Aman efendim bu ne kiri,
Demeye kalmadı,
Keselerin altında eriyip gitti,
Koskoca başbakan!..
Bütün maiyet erkanı yerinden fırladı,
-Nettünüz devletliyü?
Dediler tellaklara..
Tellaklar cevap verdi;
-Biz yıkadık keseledik,
Devletlinin kirden ibaret olduğunu bilemedik..
Suç bizde değil,
Kir bitti,
Başbakan elden gitti!…