Arkadaşlarımız bir bir aramızdan ayrılıyor.
Herkesin ilkokuldan üniversiteye kadar her aşamada görüştüğü arkadaşının olması çok nadirdir.
Benim ilkokul, orta okul, lise ve üniversiteden hala merhaba dediğim arkadaşlarım var.
Vefat eden arkadaşlarımız oldu.
Üniversiteden arkadaşım Fatma Su (Kara)’nın bu gün ikindi namazında cenazesine katılacağım.
Ölüm haberini İnşaat Mühendisleri Odası bülteninden duydum ve çok üzüldüm.
Tam beş yıl Yıldız Üniversitesinden gece saatinde çıktık Beşiktaş- Fatih otobüsüyle (28 nolu otobüs) beraber evimize gittik.
Bu gidişlerde bir çok olay yaşadık.
O günlerde sağ sol çatışması vardı.
Sokakta yürümek, gece sokakta gitmek bile cesaret isterken Yıldız Üniversitesi gece bölümünde üç kız arkadaşımızdan (Esma,Aytül,Fatma) birisi Fatma’ydı.
Evet her ölüm erkendir derler.
İSKİ’ de inşaat mühendisi olarak çalışmıştı ve oradan emekli olmuştu.
Ölümü çok acı neden öldüğünün bir anlamı da yok çünkü ölüm hele hele beş yıl aynı sırada oturduğun, yıllarca görüştüğün arkadaşın ölümü çok acı.
Son on beş yıldır kopmuştuk.
Aynı sıralarda oturduk derken ben en solda benim yanımda Yaşar sonra Erdoğan, Esma ve Fatma yıllarca hiç sıramızı bozmadan üniversite okuduk.
Yaşar Esma ile evlendi ve Yaşar çok genç yaşta trafik kazasında hayatını kaybetti.
Yaşar’ın ölümüne çok üzülmüştük.
Çünkü onunla da Karagümrük’te öğrenci evinde çok ders çalıştık ve bir çok anılarımız var.
Sevgili arkadaşlarımız bir bir aramızdan ayrılıyor.
Bunları biz yaşarken ölümle ilgili söz söylemek ve yazmak çok kolay değil.
Fatma arkadaşımızı da bu gün sonsuzluğa göndereceğiz.
Güzel insanlar bir bir uçup gidiyor.
Bazen yaşadığımız hayatta geriye doğru baktığımızda ve bu güzel insanların ölümü yüzümüze sert bir şekilde çarptığında hayatımızın ”keşkeleri” bir bir önümüze düşüyor.
Keşkelerimiz o kadar çok ki…
Takılıp kalırsak yaşadığımız hayattan zevk almamız mümkün değil.
Bir anımızla bitireyim.
Soğuk bir kış günü Fatih’te 28 nolu otobüsten indik.
Tophane Kılıç Ali Paşa hamamını işletiyoruz.
Abim Tophaneden duraktan otobüse bindi beraberce Fatihte indik.
Fatma bizden ayrıldı ve evine doğru yürümeye başladı.
Gece hava soğuk abim dedi ki ”Kız arkadaşına birisi musallat oldu”
Koşarak Fatma’nın yanına vardık.
Abim kavga etmeyi becerirdi.
Musallat olan şahsa bir yumruk attı adam minibüs yoluna düştü.
Yerde adama bir kaç tane tekme vurdu adam doğruldu kaçmaya başladı.
Bu durumda Fatma’yı yalnız bırakmamız mümkün değildi.
Evine kadar bıraktık ve tekrar Akdeniz Caddesine döndük evimize gittik.
Bunun gibi beş yılda o kadar çok anılarımız var ki.
Ne desek boş.
Aynı sırada beş yıl yan yana oturduğumuz beş arkadaştan çok genç yaşta Yaşar gitti şimdi Fatma gitti.
Ne diyelim, güzel insanlar sizleri güzel duygularla andık bundan sonrada aynı duygularla anmaya devam edeceğiz.
,