Baba, baba gibi olmalı.

Bir aile düşünün ailenin babası hesap kitap bilmiyor.

Beş çocuğu var aynı evde oturuyorlar.

Her çocuğun çalıştığı işi var birikimlerini babanın kontrolünde evde saklıyorlar.

Baba kumar oynuyor hergün alem yapıyor ve ailenin bütün birikimlerini har vurup harman savuruyor.

Babanın böyle bir yaşamı sonunda parası bitiyor ve çocukların birikimlerine göz dikiyor.

Her gece onlardan habersiz çocukların ve eşinin birikimlerini ufak ufak çalıyor ve kendi lüks yaşamından ödün vermeden yaşamaya devam ediyor.

Çocuklar ve anne bakıyorlar yaşadıkları hayat hayat değil her gün işkence sıkıntı.

Paralarının hergün azaldığını, fakirleştiklerini, soyulduklarını görüyorlar fakat baba diye seslerini çıkaramıyorlar.

Çünkü baba despot, baskıcı, diktatör ve sürekli tehditlerle, hakaretlerle çocuklarını bastırıyor.

Bir gün, iki gün bu iş böyle devam ederken çocuklar ve anası bir plan yapıyor.

Bir gece sarhoş ve kendinden habersiz eve gelen baba yatağında uyurken planı uygulamaya koyuyorlar.

Tereyağını ocakta kızdırıyorlar ve baba uyurken ağzından döküyorlar.

Bu olay sonucunda baba ölüyor aile ”oh kurtulduk” diye seviniyor.

Ailenin en küçüğü suçu üstleniyor, hapse giriyor yatıyor ve çıkıyor.

Aile saçma sapan bir babadan kurtulduktan sonra maddi manevi kalkınıyorlar.

Herkes mutlu aileler kuruyorlar.

Böyle bir babanın başlarında olmayışından zerre kadar bir eksiklik duymuyorlar.

Kıssadan hisse kimse babalığına, gücüne, kuvvetine güvenmesin.

(Anlattığım konu yaşanmış bir olaydan alıntıdır.)

Bu gün babalar günü baba gibi olanların babalar günü kutlu olsun.