Bir insan nasıl ”pislik” seviyesinde kötü olur?

Yaşadığımız hayatın içinde hepimizin hayata tutunmamızı sağlayan güzel insanlar olması gerekir.

Eğer güzel insanlar hayatımızda yoksa ve sürekli sorunlu, problemli ve çıkarcı insanlarla yaşamak gibi bir mecburiyetiniz varsa yandı gülüm keten helva.

Öyle bir insanın öncelikle bilgisiz ve analitik düşünme yeteneğinden yoksun olması gerekir.

Hayata bilimsel kriterlerle değil hurafelerle ve orta çağdan kalma dogmatik düşüncelerle bakıyor olması gerekir.

Hayatı boyunca kitap okumamış olması gerekir.

Okul okumadığı, diploma sahibi olmadığı halde kendisini okumuş gibi gösteriyor olması gerekir.

Çevresindeki bütün ilişkilere fifti fifti bakış açısı ve çıkar elde etme düşüncesiyle bakıyor olması gerekir.

Hırsızlık, haksızlık, hukuksuzluk ve de adam kayırma konusunda sıfır etik değer ve ahlaktan yoksun olması lazım.

İlişki kurduğu herkesten nasıl istifade ederim, nasıl bunun üzerinden para ve çıkar elde ederim diye bakıyor olması lazım.

Hayatı boyunca söylediği her şeyin yanlış çıkmış olması lazım.

Bu gün ak dediğine yarın kara diyerek bunu da dini argümanlara sığınarak yapacak kadar ahlaksız olması lazım.

Çocuklarına, karısına, birinci derecede akrabalarına bütün kamu mallarını sunarak bunu da dini değerlerle açıklayacak kadar ahlaktan edepten yoksun olması lazım.

Bir kişiye ağıza alınmayacak küfürler edip el değmemiş çukur kelimler kulanmış olup daha sonra can ciğer kuzu dolması olması lazım.

Hayatının her aşamasında ahlaksızlığı ahlak ediniyor olması lazım.

Çevrenizde bu tarife uygun insanlar olduğunda ne yaparsınız?

Öncelikle merhabanız varsa merhabanızı keserseniz.

Böyle bir insan akrabanız ise görüşmeyi kesersiniz.

Böyle biri siyasetçiyse oy vermez verenleri de uyarırsınız.

Şundan çok eminim herkesin çevresinde böyle bir insan, siyasetçinin olduğu konusunda en ufak bir şüphem olmadığını biliyorum.

Hele siyasetçi konusunda yüzde yüz eminim.