Emeklilerin çoğunluğu hayatından memnun.
Emeklilerin aldığı maaş 7.500 liradan 10.000 liraya çıkarıldı.
Basında sosyal medyada emeklilerin aylıklarının düşük olduğu konusunda bilgiler sürekli yer alıyor.
Peki bir de şöyle düşünelim.
On beş milyon emekli var.
Bunun en az beş milyonu kırsal kesimde kasabalarda, ilçelerde ve Anadolu da tarım ve hayvancılık yapacağı illerde yaşadığını tahmin ediyorum.
Büyük çoğunluğunun kira sorunu yok.
Köylerde b ve beldelerde kira sorunu yok.
Patates soğanını ekiyor, yakıt sorunu yok bir tane inek besliyor.
Aldığı emekli maaşından sadece çok az miktarda telefon, elektrik parası, çay ve şeker parası ödüyor.
Bir de ununu kendisi alıp ekmeğini yapıyor.
Yani bu köy il ve ilçelerde yaşayan emeklilerin aldıkların on bin lira maaşla gül gibi geçinip gittiklerini biliyorum.
Geriye kalıyor büyük illerde yaşayan emekliler.
Anakara, İzmir ve istanbuldakiler.
Burada da emeklilerin büyük çoğunluğunun evinin olduğunu kabul edersek eşler emekli ise, iki maaş eve giriyorsa aylık yirmi bin lirayla sadece mutfak anlamında geçinebileceklerini söyleyebilirim.
Zaten emekli hangi maaşı alırsa alsın sosyal yaşamın içinde olması, tatil yapması, sık sık alış veriş yapması mümkün değil.
Yani şunu demek istiyorum emeklileri en az %70’i bu maaşlardan şikayetçi değil.
Bunun için elimizde bilimsel bir veri yok ama benim tahminim,izlemimim böyle.
Eğer köylerde ve kırsalda büyük kentlerde yaşayan emeklilerin bilgileri elimizde olsa böyle bir sonuç çıkarabiliriz.
Benim görüşüm emeklilerin %70’inin maaşıyla ve mevcut iktidarla bir sorunu olduğunu sanmıyorum.
Kimin sorunu var?
Sosyal yaşamın içinde olmak isteyen, tatil yapmak isteyen, sinemaya tiyatroya gitmek isteyen, ayda bir iki defa dışarıda yemek yemek isteyenlerin bu maaşlardan sorunu var.
İşte ortalıkta bağıran, çağıran, yazan çizen de onlar.
Ben saray iktidarının bu durumu bildiği için bilerek emeklilere para vermediğine inanıyorum.
Bundan dolayı 31 mart seçimlerinde on beş milyon emeklinin mevcut iktidardan vazgeçeceğini tepki vereceğini hiç beklemiyorum.