Eyüp Sultan ve çocukluğum.
Eyüp Sultan çocukluk anılarımın hafızamda en güzel yer ettiği yerlerin başında gelir.
Dün anamın, babamın ve ablalarımın mezarlarını ziyaret ettim.
Elbette 1970’li yıllarda maçlarını seyrettiğim Eyüpsporun Kurukavak caddesindeki lokaline gittim.
Yakın tarihte vefat eden 1970’li yıllarda Eyüpspor da top oynayan teyzemin oğlu Mustafa Çoşkun’un (Hamamcı Mustafa) da içinde olduğu fotoğrafları telefonuma kaydettim.
Daha sonra Eyüp sokaklarını dolaştım.
Çocukluğuma geri döndüm.
Pastacı Rıza abinin köşedeki dükkanı dönerci olmuş.
1970’li yıllarda güveç yediğim dükkan yerinde duruyor.
Akmanoğlu fırını aynı konumda devam ediyor.
Fırınla ilgili aklımda kalan en canlı anı…
Kamyonla un gelirdi ve bir kaç tane sadece beyaz donlu çıplak işçiler una bulanmış halde fırına un çuvallarını taşırlardı.
Sonra da aynı donla yürüyerek hamama yıkanmaya gelirlerdi.
Çocukluğumda iki buçuk lira bulduğumda Saray lokantasında yemek yerdim ya da güveççiye giderdim.
Yemekten sonra yirmi beş kuruşum da artardı.
Kuru kavak caddesi hemen hemen 1970′ li yıllardaki gibi duruyor.
Eyüp hamamını 1970′ li yıllarda teyzemler işletiyordu şimdi hamam müze olmuş.
Akşam olunca hamamın karşısındaki çınar ağacının altına seyyar satıcı Mustafa abi gelirdi. Gece on ikiye kadar köfte ekmek satardı.
O çınar hala yerinde, çınarın dibine durdum o gün hissettiğim köfte kokularını hissetmeye çalıştım ama yoktu.
Gene Eyüp Sultan camisini ve arka sokaklarını dolandım.
Caminin arkasında bir çok mezar taşının devrilmiş olduğunu gördüm sayın valiye duyurulur.
Ulaşım bedava olduğu için cami ve kabir ziyareti ana baba günüydü.
Şöyle bir kenara durdum kabire yüz sürenler, dua edenleri ve de beş yüz yıl önce ölmüş senin benim gibi bir insandan medet uman binlerce insanı uzun uzun seyrettim.
Yaşamlarındaki sorunları çözmeyen yirmi üç yıllık iktidarı sorgulamak yerine ölmüş bir insandan medet ummayı din diye topluma dayatanlar, toplumu bu hale getirenler bir zerre utanma duyguları kalmış mıdır bilmiyorum.
Piyer Loti (Pierre Loti) tepesine çıktım orası da ana baba günü.
Piyer Loti’nin evi ticarethane olmuş.
Son bir yaşam notu.
Otobüsle ve Marmara rayla seyahat ederken, minnacık çocuğunu çocuk arabasında uyutmuş bir anneyle aynı otobüsteyiz.
Otobüsten aynı anda inerken çocuk arabasının kenarından tuttum ve yere inmesine yardımcı oldum.
”Allah arzı olsun amca” dedi.
Ben de dedim ki, ” Bak kızım çok gençsin ve annesin ben sana yardımcı oldum sen buna bakarak ” Allah razı olsun” dedin.
Ben sana göre iyilik yaptım bu iyi bir şey olduğu için zaten Allah razıdır hiç tereddüt etmene gerek yok.
Önemli olan senin razı olman.
Sen bana bir teşekkür edersen ben bunu anlarım dedim.
Genç evladım, gencecik anne yüzüme baktı baktı belli ki kafası karışmıştı teşekkür etmeden/edemeden yoluna devam etti.
Yani eski Eyüplüler, Eyübü eskiden yaşayanlar, Eyüp bozulmadan küçük değişiklilerle yerinde duruyor.
Lütfen ölmeden Eyübü ziyaret edin.