Kurban.

Belli bir kesim yıllardır Müslümanım diyenlerin, bu Allah’ın emridir diye yapanların dine göre farzdır diye inananların kurban kesmesini ” insani olmadığını, ilkel bir düşünce şekli olduğunu” söylemeye çalışıyorlar.

Oysa onlar biliyorlar ki Sümer de, Aztek te, Antik Mısır da ve bir çok kültürde inanılan Allah’a insan, çocuk kurban ediliyordu.

Antik Mısır da her yıl Nil’in taşkınlarına karşı kız çocukları kurban edilirdi veya canlı canlı nehre atılırdı.

Belli bir inanç grubunun insan ve çocuk kurbanından koyun veya başka bir hayvan kesilmesine/kurban edilmesine evrilmesi bile bir devrim değil midir?

Ayrıca altı bin beş yüz yıldır hemen hemen her inançta kurban kesmek varken İslam inancında olan insanların da 1450 yıldır yapmış olduğu bu inanç biçimini eleştirerek veya doğru olmadığını söyleyerek değişmeyeceğini neden anlamazlar ben de bunu anlamam.

İnsanlar kurban keserek inanmış olduğu Allah’a karşı bir görev yapıp huzur buluyorsa, o görevi yapmanın mutluluğunu yaşıyorsa ve yüzlerce yıldır bu inancı yapmaya devam ediyorsa bırakın insanlar bunu inançları adına özgürce yaşasınlar.

Dini inançları ve dinin emri gibi kabul edilen ritüelleri bilimsel akılla ve analitik düşünme yöntemleriyle bakarak bir yere varamayacağınızı hala anlamdıysanız okuduğunuz kitapları ve almış olduğunuz kültürü lütfen bir kere daha gözden geçirin derim.

Örneğin bu gün bir kişi çocuğunu kurban etmek için boğazına bıçak dayamış olsa onu paranoya şizofren diye tedavi altına alırlar.

İyi de inanç böyle, Hz. İbrahim oğlu İsmail’i Allah’a kurban edecekken Allah ona gökten koç gönderiş İsmail’in hayatını kurtarmış düşüncesine dayalı kurban ibadet biçimi üç bin beş yüz yıldır bu günlere gelmiş.

Ve de değişmemiş.

O halde lütfen birazcık hoşgörü.