Ne Arabın yüzü ne Şam’ın şekeri…!

Suudi Arabistan despot yönetimi en güzide iki kulübümüzü ayağına götürdü ve ulusla sınırlar içinde oynanması gereken maçı orada oynatmaya çalıştı.

Bilmediğimiz tek konu bu talebi biz mi istedik onalar mı?

Eğer biz istediysek durum daha da vahim demektir.

Elbette bu duruma kulüplerin divan kurulları ve yönetim kurulları karşı çıktı.

Buna rağmen Arabistan’a gitmek zorunda kaldılar.

Bu zorluk nereden kaynaklandı henüz bilmiyoruz.

Araplar yerden göğe haklıdır.

Çünkü onlar ülkenizi ziyaret ettiğinde Anıtkabir’e ziyarete gitmediler.

Buraya gelen ve Anıtkabir’e gitmeyen kral ölünce üç gün yas ilan ettik.

Kral buraya geldiğinde protokolleri ve devlet geleneğini hiçe sayan bir talebi oldu.

Ülkenin Cumhurbaşkanını ve başbakanını otele ayağına çağırdı.

Bizimkilerde hiç itiraz etmeden gittiler.

İşte ülkeyi yöneten anlayışın Arap kralı karşısında bu kadar ezik davranmasından cesaret alarak iki kulübünde aynı davranışa boyun eğeceklerini sandılar.

Oysa iki kulübünde geçmişi Cumhuriyetten daha yaşlı ve Atatürk ve Cumhuriyet iki kulübün hem üyelerinin, hem yönetimlerinin, hem de seyircisinin vazgeçemeyeceği, eğilmeyeceği, ödün vermeyeceği bir konu olacağını tahmin edemediler.

Neden?

Çünkü geldiler ve ülkeyi yönetenleri istedikleri gibi eğip büktükleri için bu kulüplerin yöneticilerinin de aynı şekilde eğip bükeriz diye düşündüler.

İşte Türk ulusunun ülke severliği/yurt severliği/ulus sevgisi ve değerlerine ve liderine nasıl sahip çıkılacağını G.S ve F.B ülkeyi yönetenlere göstermiştir.

Arap Vahabi- Selefi İngiliz islamının ürünü bu ülkenin yöneticileri bir kez daha ülkemize geldiklerinde Atatürk anıtına çelenk koyup gerekli saygıyı göstermediği sürece ülkeyi yönetenlerin görüşmemesi gerekiyor.

Olur mu?

Hiç sanmıyorum.

Çünkü Arap Vahabi -Selefi yaklaşımıyla, ülkeyi yönetenlerin Atatürk’e ve Atatürk devrimlerine, laik Cumhuriyete bakışları farklı değil.

Bundan dolayı bu olaydan ülkeyi yönetenlerin çok büyük ders almaları gerekir.

Bir iki sözde ”yandım Allah ülkeye şeriat geliyor” diye feryat figan eden seküler kesimin aydınlarına.

Bir şeyi anlayın artık.

Bu ülkede tam yüz yıldır Cumhuriyet ve Atatürk devrimleri milyonlarca insanın yüreğinde yaşıyor.

Defalarca yazdık Atatürk bir partinin bir derneğin eline sığmayacak kadar büyüktür.

Laik demokratik Cumhuriyet yara bere alır ama hiç bir zaman yıkılmaz ölmez.

Bu günler geçecektir ve ülke tekrar çağdaş, aydınlık hedeflere yönelecektir.

Buna halkın gücü yetecektir bundan hiç şüphem yok.