Nevruz ve abul beşi…

Tokat -Almus-Değeryer köyünde 1958 yılında doğdum.

Doğup büyüdüğüm köyde aklım erdiğinde yani beş altı yaşlarında elektrik, okul, evlerde su, tuvalet yoktu ve sefalet diz boyuydu.

Köyümüzde okul olmadığı için her gün bir saat yürüyerek Bağtaşı (Gibis) köyüne gider akşam da geri dönerdik.

Öğlen yemeğimiz ise çökelik ve kara ekmekti.

Mevsimine göre bulursak üzüm ceviz yanında katık olurdu.

Şimdi o kara ekmeği zenginler yiyor.

İşte o yıllarda yaşanan fakirlik yokluk içinde mutluluklar da vardı.

Yoksulluk vardı ama dayanışmada vardı.

Herkes gücü ve toprağı oranında eker biçerdi.

İmece usulü ekin çayır hasadı yapılırdı.

İmeceye gelenler öğlen yemeğinde bulgur pilavı ekmek yer ayran içerdi.

Tarım ve hayvancılık sayesinde herkes karnını doyururdu.

Çay, şeker, gazyağı ve bazı ihtiyaçlar için ise kış aylarında evin erkeği hamamlara gider kesecilik yapardı.

Tam da bu aylarda yani nisan ayı abul (Abrul) beşinde ilkokula gittiğimiz yolun yanından akan Tozanlı çayının sağında solunda yüksek dağların güneye bakan yamaçlarında Nevruz çiçekleri açardı.

Yoldan sapardık yüksek dağlara tırmanırdık.

Dağın güneye bakan yamaçlarında Nevruz toplardık.

Dağda nevruz ararken nevruz gördüğümde yaşadığım heyecanı hala unutamam.

Her nevruz çiçeğinde kalbim yerinden çıkar gibi atar diğer çocuklar görmeden onu koparmak için delice koşardım.

Öncelikle ilk bulduklarımızı orada yerdik, daha sonrada elimiz, kolumuz, cebimiz dolarcasına nevruz toplayıp köye görtürürdük.

İşte ne zaman mevsim abul beşine evrilse yüreğimde nevruz heyecanı baslar.

Malumunuz bütün Orta Doğu coğrafyasında Türkü, kürdü, Acemi, Arabı, Ermenisi, Rumu nevruz bayramını kutlar.

Nevruz meşakkatli, çileli kış ayından çıkışın ilk işareti müjdecisdir.

Nevruz çiçekleri açtığında biliriz ki kış bitti ilkbahar ve yaz başladı.

İşte köyün ihtiyarları abul beşini gördüğünde, ilk nevruz çiçeğini yediğinde ”Bu kışı da ölmeden atlattık ya…” diyerek nevruz sevincini dile getirirlerdi.

Çünkü o yıllarda ölüm insanlara bu günkü kadar uzak değildi.

Çünkü nevruz onlar için ölümden uzaklaşmanın yeni güne ve güzelliğe adım atmanın ilk günleriydi.

İşte bu günlerde malumunuz nevruz günleri nevruz bayramı geliyor.

Keşke ülkemizin dağına taşına nevruzla gelen güzellikler ve umutlar fakirliğin, yokluğun, çilenin, acının, haksızlığın, soygunun,cehaletin, umutsuzluğun müjdecisi olsa.

Nevruz geliyor, nevruz sevinciyle yeni güne ve yeni bir başlangıca diyerek nevruz günleri kutlu olsun.