Selamünaleyküm…

Sene 1974, Kırklareli Atatürk Lisesi birinci sınıfa gidiyorum.

Sınıf arkadaşımla birlikte saçlarımızı kestirmek için köfteci Küçük Mustafa’nın sokağında, can arkadaşım Bülent’in tekel bayi yanındaki berbere (yıllar geçti berberin adını hatırlayamadım) saçlarımızı kestirmek için gittik.

Kapıdan içeri girince ben Kırklareli’ne yeni gelmiş Tokat’lı olarak ”selamünaleyküm” dedim.

Benim boy 1.60 m, karşımda berber abi 1.85m.

Berber makas elinde şöyle bir tepeden bana baktı ve dediki;

-Sen hangi okulda okuyorsun?

-Kırklareli Atatürk Lisesinde okuyorum.

-Lan oğlum burası Arabistan değil, Kırklareli, içeri girdiğinde Türkçe konuşacaksın, Türkçe selam vereceksin, ya hayırlı işler ya merhaba diyeceksin, sen Arap mısın selamünaleyküm diyorsun deyiverdi.

Ben çok şaşırdım ne diyeceğimi bilemedim, tamam abi bir daha gelince öyle derim dedim.

bu gün selamünaleyküm, günaydın tartışmasını başlatan A.Erbaş ortaya çıkınca bu anı aklıma geldi.

Her neyse o gün, bu gündür selamünaleyküm demedim, bu ülke de Türkçe konuşan bir yurttaş olarak Türkçe kelimeler kullanmaya ve hitabetmeye özen gösterdim.