Titanik batarken.

1912 yılında Southampton limanından 1324 yolcu,908 mürettebat toplam 2223 yolcusuyla ABD’ye yol alan Titanik’in Okyanus ortasında 14 nisanı 15 nisana bağlayan gece yarısı saat 2.20′ de buz dağına çarpıp batması tam 110 yıldır anlatılır.

(Bilgi motorlarında çok ilginç Titanik bilgileri var okuyabilirsiniz. Buraya oradan alıp yazarak bilgi görgüsüzlüğü yapmak istemem. Gemide bulunan dokuz köpekten ikisinin kurtulduğu, gemiye bilet aldığı halde binmeyen bir kişinin Türk olduğu v.b…)

Çeşitli toplumsal olaylar da Titanik ile anılır.

Bir eli hazinede, bir eli halkın cebinde olan bizim siyasetçilerimizde sıkıştıkları zaman ”Hepimiz aynı gemideyiz” der.

Aynı gemide olduğumuz doğrudur ama Titanik gibi.

En alt ambarlarda farelerle gemiden artan yemeklerle yolculuk eden çok fakir ve en alttakiler.

Açlık sınırında yaşayan en kalitesiz yemeklerle beslenen bir üst kattakiler.

En üsttekilerden artan kaliteli yiyecekleri kıyısından, köşesinden ulaşan üçüncü kattakiler.

En üsttekiler ise yani zenginler ve ülke siyasetinde olanlar ise güneş ışığında, havuzlu gemi terasında her türlü lüks gıda içinde şatafatlı yaşam içinde gemide bulunurlar.

Yani bu durumda bizim siyasetçilerin dediği gibi hepimiz aynı gemideyiz.

Şimdi ise tıpkı Titanik gibi gemimin en altındakiler geminin su aldığını farkediyorlar bir üsttekileri uyandırıyorlar.

En alttakiler feryat figan ”Gemi su alıyor” diyorlar.

Geminin battığından hala haberleri yok.

En üstte güneş ışığında zevk sefa içinde yaşayanlar ise geminin battığından haberleri yokmuşçasına en alttakilerin feryat figanlarını duymadan zevk sefaya devam ediyorlar.

Oysa bilmiyorlar ki gemi batıyor en alttakiler de bulundukları katlardan sınıfsal olarak bir üst kata çıkamadıkları için boğuluyorlar.

Birinci kat boğuldu, ikinci kat boğulmak üzere feryat figanları ise en üsttekiler duymuyor.

Ne zamana kadar?

Geminin deniz seviyesine kadar düştüğü en üst katı su batığı ana kadar.

İşte şu anda ülkede en üstte bulunan zengin grup ve bir avuç siyaset erbabı zevk sefa içinde gemideki feryatları duymadan yaşamaya devam ediyorlar.

Oysa ”Aynı gemideyiz” sözünde her türlü sıkıntıyı çeken en alttakiler ve bir üsttekiler yok olurken onlarında birgün yok olacağının aynı gemide okyanusun ortasında buz gibi soğuk sularda boğulacaklarının farkında bile değiller.

Evet aynı gemideyiz ama kastların olduğu aynı gemideyiz.

Çok fakir, yoksul açlık sınırında yaşayanların bugün feryatlarını ve geminin batıyor olmasını görmek istemeyenlerin Titanik filmini bir kez daha seyretmelerinde fayda var.