Yoksul ama mutlu.

Evde oturuyorsun çünkü on bin lira maaşla parka bile gitmen mümkün değil
Et, süt, meyve, sebze alamıyorsun çünkü kiran faturaların var.

Yoksulluğu iliklerine kadar hissediyorsun.

Çalıştığın, çocuklarını büyüttüğün tatil yaptığın, eşini dostunu yemeklere davet ettiğin mutlu günlerin aklına geliyor.

Hüzünleniyorsun yoksulluk içinde, kafan karıştığında canın sıkılınca sürekli seyrettiğini yandaş kanala bakıyorsun.

Ülke güllük gülistanlık, uzaya gitmişiz, Gabar’dan Karadeniz’den petrol ırmakları oluşmuş, dünyaya kafa tutuyoruz, Ortadogu’da ki ince politikalar sayesinde de İsrail nefessiz kalmış, halk alış verişe hücum etmiş AVM’ ler, eğlence yerleri lokantalar tıka basa dolu.

Bunu seyreden bizim garip fakir diyor ki ”ülke uçmuş gidiyor her şey güzel demek ki bir benim durumum kötü”

Bir süre ülkenin güzellikler içinde olması onu duygulandırıyor, ülkesinde, lideriyle onur gurur duyuyor.

Sonra derin bir oh çekiyor ve diyor ki ”ülke çok güzel ve mutlu ya benim fakirliğimin bir önemi yok.”

Canim feda reise.

İnanın durum bu halde.

Çünkü halkın bilgi alma kanalları %95 oranında yandaşın elinde halk sadece buradan bilgi alabiliyor.

İste CHP sosyal medya değil her il, her ilçede, köyde durumu hala anlatabilecek kanallar bulmalı veya kral çıplak diyecek, eylem yapacak yöneticiler bulmalı.

Artık sürekli eylem dönemi açılmalıdır.

Yapabilirler mi ?

Bilmiyorum.