yoksulluk veba gibi yayılıyor.
Ülkede ekonomik kriz yok uçuyoruz, liderimiz sayesinde dünyaya yön veriyoruz diyen medya sayısı %95 gibi.
Kalan %5’e de her gün ceza ve gözdağı veriliyor.
Yakında buralara da kayyum atarlarsa hiç şaşırmam.
Anadolu da bir köy kahvesinde bu televizyonları izleyen yurttaş ülkenin dünyanın en ileri ve öncüsü olduğuna inanıyor.
Çünkü başka bir bilgi kaynağı yok.
Peki 2024 yılında ”Geçinemiyorum açım, dövletim! bana yardım etsin” diyen insan sayısı ne kadar?
Tma 16.250.000 yazıyla (on altı milyon iki yüz elli bin kişi)
”Ben çocuklarıma bakamıyorum, besleyemiyorum ” diyerek devlete teslim edilen çocuk sayısı.170.000 (Yüz yetmiş bin).
Bu sayı 20121′ de 36.807…
2022′ de…42.660…
2023′ de 48.913…
Ülkenin durumunu gösteren en acı talodan bir kesit bu.
Lütfen düşünün gözünüzün önünde çocuğunuz torununuz var.
Size geliyor tertetmiz duygularıyla ana,baba dede diyor.
Sarılıyorsun, öpüyorsun, kokluyorsun senin yaşam kaynağın.
Sizin iki gözünüzün çiçeği.
Bir gün, iki gün,on gün ve aylar boyu o çocuklara yemek yediremiyorsun,temel gıdaları alamıyorsun.
İki gözünün çiçeğini, canını ciğerini hiç bilmediğin tanımadığın birilerine teslim ediyorsun.
Ayrılırken yüreğin parçalanıyor ağlamaktan gözlerinizde yaş kalmıyor.
O çocukların en büyük besin kaynağı olan sevgi de emanet ve sanal sevgiler.
Üstelik bu çocuğun nasıl yetişeceği ileride nasıl bir insan olacağı konusunda da en küçük bilgi sahibi değilsin.
Hala 6 şubat depreminde tarikatlara teslim edilen çocukların akıbeti konusunda bir açıklık yok.
Gene lütfen empati yapın.
Canınızın bir paraçsını vermişsin ve orada ne olacağını bilmiyorsun.
Sen ana,baba,dede olarak hangi duygularla yaşamını sürdüreceksin?
O çocuk senden gitmiş nasıl uyku uyuyacaksın?
Nasıl toplum içinde rahat huzur içinde gezebileceksin?
2024 yılındaki sayı bir iki değil tam yüz yetmiş bin çocuk.
Dolayısıyla ülke iyi yönetilemediği için yoksulluk artıyor analar babalar bu çocuklara bakamıyor.
İnsanlar geçinemediği için, karnını doyuramadığı için halkın sosyal yardım talebi alıyor.
Yalın ve çıplak gerçek bu.
Ülkede bir avuç insan İsviçre düzeyinde yaşarken yoksulluk kara veba gibi hızla yayılıyor.
İşte yayılan bu yoksulluk muktedirlerin her zaman başının belası olmuştur.
Mevlana’nın dediği gibi ”Açlık insana inancını bile yedirir.”