Zeynep Duru, Cem baba…

Bu site benim sitem olmasına rağmen halka açık ve herkesin görebileceği ve okuyabileceği bir alan olduğu için çok fazla özelime girmeyi sevmiyorum.

Bu gün bunun dışına çıkan bir yazı yazmak istiyorum.

Son bir kaç yıldır torunlarınla günlük beraber oluyorum, yüzmeye götürüyorum, okuldan alıyorum ve onlarla vakit geçiriyorum.

Beşinci sınıfa giden Zeynep Duru torunum çocukluktan gençliğe doğru yol aldığı için çok fazla diyaloga açık değil.

Diyalogları da bu psikoloji içinde çok sert ve kısa.

Biraz onunla konuşmak istesem ve onun dünyasının dışında bir alan yaratmak istesem ”Dede çok konuşuyorsun” diyor ve kesip kendi dünyasına hemen geri dönüveriyor.

Elbette onun bu durumundan dolayı o benimle iletişime geçmediği sürece yeni kurduğu dünyasının içine girmeyi doğru bulmuyorum.

Elbette onun şu anda adım attığı gençliğe geçişin ilk adımlarındaki zorluklarını da anlamak ve ona göre davranmak gerekiyor.

Bir de üçüncü sınıfa giden Cem torunum var.

Ben ona ”Cem baba” diyorum.

O ise aslında çok az konuşan ama yeri ve zamanı geldiğinde de çocuk dünyasından büyük laflar eden birisi.

Ben konuşmayı seven hatta 65 yaşıma kadar biriktirdiklerimi paylaşayım telaşıyla çok konuşan ve çok konuştuğumun da farkında olan birisiyim.

İşte böyle bir dede olmanın sıkıntılarını en fazla Cem baba çekiyor.

İki de bir ‘Dede gene kafamızı şişirdin” veya ”ütüledin” diye cümleler kuruyor.

Şişirmeyi anladık da ütülemeyi nereden öğrendi henüz öğrenemedim.

Bunu ben duyunca bir süre susuyorum ve içime kapanıyorum.

Biraz sonra aynı pozisyonuma geri dönüp Cem babaya sataşmaya başladığımda benim çok konuştuğumu ima eden cümleler kurmay başlıyor.

İşte 29 mart günü böyle keskin diyaloglar kurarken Cem baba bana döndü dedi ki…

” Bak dede san bir tavsiyede bulunacağım.”

”Ağzın sussun, elin çalışsın, beynin düşünsün” dedi.

Elbette bu yaşıma kadar böyle bir cümleyi ilk defa duydum.

”Sen bunu nereden biliyorsun” dediğimde ”şimdi aklıma geldi” dedi.

Elbette annesine, babasına da sorma olanağım olmadı.

Ama Cem babanın böyle bir cümle kurması ve şimdi aklıma geldi demesi bende bir şok etkisi yarattı.

Şimdi bu tavsiyeye uyup uymamak gibi bir sorumluluğun altına beni sokuverdi.

Yani şunu diyorum, dedeler torunlarınız varsa onlarla zaman geçirin onların sizlere çok iyi geldiğini göreceksiniz.

Torunlarınızdan da çok şey öğreneceğinizi de öğrenmiş olacaksınız.