Elli yıl önce ve bu gün Kırklareli anıları.
Pazar günü sabah uyandım ve Kırklareli aklıma düşüverdi. Sabahın köründe tek başıma atladım arabaya Saray’a gittim (Yanlış anlamayın Tekirdağ Saray. Ankara Beştepe saray değil.) Sabah çayını Saray’ın köyünde (Ayvacık) köy kahvesinde içtim. Ne zaman İstanbul dışına gitsem bir köy kahvesine giderim. Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun… ” Şairim, Zifiri karanlıkta gelse şiirin hası, Ayak selerinden tanırım, Ne zaman bir köy türküsü duysam şairliğimden utanırım ” sözlerini hatırlarım. […]